Afgeschakeld

Luc De VosLaat ik meteen eerlijk met je zijn, beste Luc: ik ben een tijdloze bewonderaar, een sympathisant met studentmelancholie, eerder dan een echte fan. Ik kan je bekendste nummers bijna foutloos meeschreeuwen, maar wie van de veertigers kan dat niet. Neen, ik heb geen enkel voorrecht, geen bijzondere reden om jou te schrijven. Maar ik doe het toch.

Het is volledig de schuld van Raf Coppens dat ik al jaren “veel te kleine pyama” zing. Iets zegt mij dat je die versie best wel kon smaken. Je lijkt me geen mens die zichzelf al te au serieux neemt. Ik hou niet van mensen die zichzelf belangrijk vinden. Dat ligt waarschijnlijk aan het feit dat ik weinig dictators kan opnoemen die hartelijk en gemeend met zichzelf konden (laten) lachen.

Sommige van je teksten zijn een rock ’n roll graadmeter voor het eigen bestaan. Zo heb ik ondanks uitstekende relaties met de moeders van mijn levenspartners nooit meer durven uithalen op een achterbank dan een vriendschappelijke verbale plaagstoot. Erg rock ’n roll is dat niet.
Dat de liefde kan verscheuren heb ik aan de lijve ondervonden. Bij herhaling. In tegenstelling tot Mia dus wel afgezien. Een klein beetje een rockbestaan dan toch.
Dromen kan ik zeker nog. Het licht, dat moet ik nog zien.

Je bent tien jaar ouder dan ik. De vraag wat jij anders zou hebben gedaan, als men je tien jaar geleden deze harde deadline gegeven had, spookt door mijn hoofd. Hopelijk helemaal niets. Dat zou betekenen dat je met de juiste dingen bezig was. Dat er geen echte gemiste kansen zijn. Alleen spitsen van Anderlecht wens ik gemiste kansen toe. (Sorry, Frank Vander linden. Die Mitrovic heeft vast niet meegezongen met de supporters afgelopen zondag.)

Ironie was je zeker niet vreemd. Dat te midden van alle gekrakeel over stroomtekorten en het daar aan gekoppelde einde van de wereld uitgerekend jouw organen hun eigen afschakelplan zouden uitvoeren is ergens een duistere kosmische grap.

Als het licht straks toch écht uit gaat in heel het land (dat nu ontegensprekelijk door de middenstand wordt geregeerd) dan zou dat vooral een passend eerbetoon zijn aan een bijzonder mens.
En als het toch aan blijft, dan moeten we tijdens het moment van Mia in de Tijdloze gewoon zelf allemaal stilletjes het licht uit doen.
Even afschakelen, uit dankbaarheid voor jou.

Advertisements

Sociaal digitaal van het eerste uur. Marketing/communicatie- en mensenleider met een hart. Altijd zoekend naar waarde(n).

Geplaatst in hersengespinsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: