Instant justice

opgehangen man Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de angst voor schade aan het imago van KV Oostende, het weireldploegsje van mecenas Marc Coucke, (te?) zwaar heeft doorgewogen in de beoordeling van het incident met de jeugdtrainer en zijn “lul van de week”.

Een onmiddellijk ontslag is een zware sanctie. Ik ken de betrokken trainer niet, misschien gingen er ook andere dingen fout in de samenwerking. Maar in het geval dat dit het enige vergrijp zou zijn op zijn kerfstok vind ik het een erg strenge straf. Zonder enige herkansing.

Let op: ik banaliseer het incident niet. Ik vind het ook niet gepast om kinderen (of wie dan ook) bewust te kijk te zetten, en ik geloof al helemaal niet in negatieve motivatie om een positief resultaat te bereiken.

Over de pedagogische zin van “lul van de week”, of over het literaire niveau ervan, zal je van mij dus geen goed woord horen.

Maar waar is de spreekwoordelijke tik op de vingers gebleven? De tweede kans, waar zelfs in ons strafrecht van uit wordt gegaan? Voor de meeste misdrijven geldt de regel dat je bij een eerste veroordeling niet meteen de maximumstraf krijgt. Omdat iedereen een fout kan maken. En omdat iedereen perspectief verdient op beterschap.

Ik denk dat er andere mogelijkheden waren om deze man bij te sturen, met een mooi gebaar naar zijn spelertjes toe bijvoorbeeld. Niet om de dingen te vergoeilijken, wel om die jongens een belangrijke levensles mee te geven: dat iedereen al eens uit de bocht kan gaan. En dat je ongelijk kunnen toegeven -al dan niet met een gebaar van goodwill- betere mensen van ons maakt.

Het machismo in het voetbal, en de soms middeleeuwse gebruiken die daarbij horen zijn niet meer van deze tijd en mogen aan de kaak gesteld worden. Zeker in het amateurvoetbal, en nog veel sterker in het jeugdvoetbal. Wat we daar zaaien krijgen we later anders zelfs met (het ondertussen ook al verboden) Round-Up niet meer uitgeroeid.

Anderzijds denk ik dat de therapiekosten voor de getroffen jongeman deze keer nog wel zullen meevallen. Onder meer dankzij zijn oplettende papa.

Maar de slinger moet niet doorslaan. Niet als deel van een zoveelste heksenjacht van de zieltogende krantenhandel.

En al zeker niet omdat het kraaknette blazoen van Marc Coucke hierdoor een spatje zou kunnen oplopen. Marc Coucke heeft zelf kinderen. Door een toeval heb ik die enkele jaren geleden een week lang in actie kunnen zien op skivakantie. Ze leken me niet alleen keurig opgevoed, maar ook de juiste waarden mee te krijgen van hun ouders.

P.S. Het weireldploegsje speelt al een tijdje geen wereldvoetbal meer. Ook de leiding ervan bestaat dus uit mensen.

Advertenties

Sociaal digitaal van het eerste uur. Marketing/communicatie- en mensenleider met een hart. Altijd zoekend naar waarde(n).

Geplaatst in hersengespinsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: