Ieder voor zich

soldengekteMijn lieve Oma zaliger vertelde vroeger over de begindagen van de Tweede Wereldoorlog. Over hoe ze met haar familie vluchtte, samen met vele duizenden andere Belgen. Naar Frankrijk, waar ze warm onthaald werden en logeerden bij een boer, terwijl het Belgische leger moedig weerstand bood aan de Wehrmacht. Er werd niet gekeken op eten en drinken en niemand sliep op straat. “Les braves Belges sont nos frères et soeurs, Monsieur.”

Toen België onvermijdelijk capituleerde na een -gezien onze schaal- onwaarschijnlijk lang verzet van 18 dagen sloeg de stemming van de Fransen helemaal om. “Rentrez chez vous, amis des Boches.” En dus trok iedereen met de schrik in de benen weer naar huis. Een enkeling begon een nieuw leven in Frankrijk. (Dat Hitler na minder dan 18 dagen op Franse bodem in Parijs stond is geschiedkundige ironie.)

In de jongste weken krijg ik mijn kijk op de mensheid niet scherpgesteld. Zoals een tv-toestel dat de frequentie niet kan vasthouden. Wisselende lichtsterkte rondom mij, die mijn auto-focus functie stoort.

Wanneer Hollywood ons al eens een spiegel voorhoudt in de betere rampenfilm, dan komen volgende elementen steevast terug.

Een natuurramp, bio-nucleair accident of uitwas van één of andere oorlog bedreigt ons.
Er is eerst geen oplossing.
Een voorheen ondergewaardeerd genie of een rebel kent een oplossing.
De oplossing is helaas niet voor iedereen.
Ethische keuzes over wie wel, en wie niet, dringen zich op.
De leider van de wereld hakt de knoop door en gaat moedig zelf mee ten onder.
De gelukkigen overleven de shitstorm.
Een semi-happy ending toont het einde van de miserie en de belofte van een nieuwe toekomst.

Je weet waar ik naartoe wil.

Duizenden mensen ontvluchten hun miserie op dit moment.
Europa ervaart dit als een bedreiging.
Angela Merkel en Duitsland tonen hun grote hart terwijl de rest van Europa worstelt met zichzelf.
Duitsland heeft helaas ook geen plaats voor iedereen en moet de grens (tijdelijk) sluiten.
Angela Merkel komt politiek zwaar onder druk.

De rest van dit script moet nog worden geschreven. Ik ben op dit moment niet geneigd te geloven dat we een semi-happy ending gaan krijgen.

Onze mensensoort is het resultaat van miljoenen jaren van succesvolle toepassing van ‘ieder voor zich’.
Of we dat nu willen of niet, niemand van ons kan claimen dat hij volledig onbaatzuchtig in de wereld staat.

De meesten vinden het allemaal heel erg. Velen willen helpen.
Maar niemand wil er zijn eigen comfort voor in gevaar brengen. Als we eerlijk zijn met onszelf.
Ik ook niet. En daar worstel ik mee. Eerlijk.

Het overlevingsinstinct van de mens zit onze menselijkheid in de weg.

In Calais hebben zich vorige week, toen een Vlaams konvooi hulpgoederen kwam brengen voor de vluchtelingen in de Jungle, lelijke taferelen voorgedaan. Mensen die hun goed hart hebben laten zien werden door een aantal vluchtelingen niet al te zachtaardig van hun hulpgoederen verlost. Soms met schade aan hun auto en eigen kledij.

Wie zich daarop beroept om te zeggen dat deze sukkelaars hier niet passen moet op de openingsdag van de koopjesperiode maar eens naar een grote winkel trekken (foto). Duw- en trekwerk, zonder omkijken, is ons ook echt niet vreemd.

Je kan ook moeilijk uitleggen hoe het plunderen van winkels, en het voor de camera’s naar huis rennen met een vers gestolen LCD-tv, het zeer begrijpelijke protest tegen verdacht politiegeweld inhoudelijk versterkt.
Bij sommigen gaat ‘ieder voor zich’ dan zelfs snel over in ‘grijpen wat je kan’.

Nu mijn vaderlijke gevoelens zich volop ontwikkelen (ik word binnen enkele weken voor de eerste keer papa) durf ik geen moraalridderlijke hand meer in het vuur steken voor mijn eigen beschavingsniveau als mijn eigen kindje honger zou komen te lijden.

De Britse Thalys-held stelde een heel terechte vraag na de huldiging op het Elysée.
“What would you do?”

Ik weet enkel zeker wat ik zou willen dat ik doe. Maar niks menselijks is mij vreemd.

Advertisements

Sociaal digitaal van het eerste uur. Marketing/communicatie- en mensenleider met een hart. Altijd zoekend naar waarde(n).

Geplaatst in hersengespinsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: